۱. خود شرط نتیجه قابل اسقاط نیست ولی حق فسخ ناشی از بطلان شرط نتیجه قابل اسقاط است.
۲. اگر طرفین عقد به عدم امکان تحقق شرط نتیجه به واسطه عقد در حین قرارداد آگاه باشند شرط باطل است ولی خللی به عقد نمی رساند.
۳. اگر شرط صفت مؤثر در بیان کمیت مورد معامله بوده و جنبه توصیفی داشته باشد تخلف از آن به مشروط له حق فسخ عقد را می دهد.
۴. مقصود مد نظر طرفین قرارداد از شرط، نتیجه نمیتواند انحلال قرارداد دیگری که بین طرفین منعقد شده است باشد.
پاسخ صحیح
گزینه۴صحیح است.