به اسستناد ماده ۲۳۷ قانون تجارت، پس از اعتراض نکول ظهرنویس ها و برات دهنده به تقاضای دارنده برات باید ضامنی برای تادیه وجه آن در سر وعده بدهند یا وجه برات را به انضمام مخارج اعتراض نامه و مخارج برات رجوعی (اگر باشد) فوراً تادیه نمایند.
برات رجوعی در اصطلاح علم حقوق، براتی است که دارنده برات اصلی پس ازاعتراض، برای دریافت وجه آن و مخارج صدور اعتراض نامه و تفاوت نرخ به عهده برات دهنده یا یکی از ظهرنویس ها صادر می کند.به عبارت دیگر در صورتی که دارنده برات در زمان معین شده برای گرفتن وجه مندرج در برات به برات گیر مراجعه نماید و برات گیر از پرداخت وجه برات خودداری کند؛ دارنده برات به دلیل عدم وصول وجه برات می تواند اعتراض نماید. دارنده برات پس از اعتراض کردن و برای گرفتن وجه مندرج در برات، می تواند بر عهده صادرکننده و یا هر یک از ظهرنویس ها (دارنده برات که برات را به شخص دیگری منتقل مینماید ظهرنویس است). براتی صادر نماید. بنابراین صادرکننده یا ظهرنویس های براتِ اصلی، برات گیرِ برات جدید هستند؛ به چنین براتی برات رجوعی می گویند.
