زوجه در دوران عقد تا زمانی که زندگی مشترک را آغاز نکرده و به همسر خود تمکین نکرده باشد، طبق قانون مستحق نفقه نیست. اما اگر زن به استناد ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی از حق حبس خود استفاده کند، یعنی اعلام کند تا زمانی که مهریه‌اش را دریافت نکرده، از تمکین خودداری می‌کند، در این صورت امتناع او موجه است و همچنان مستحق نفقه خواهد بود.
فرض کنید زنی به نام «سارا» با مردی به نام «رضا» عقد دائم بسته است، اما هنوز زندگی مشترک را آغاز نکرده و به خانه رضا نرفته است. در این شرایط، تا زمانی که سارا تمکین نکرده، رضا ملزم به پرداخت نفقه نیست.اما سارا می‌تواند طبق ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی به رضا بگوید: «تا زمانی که مهریه‌ام (مثلاً ۵۰۰ سکه طلا) را به طور کامل نپردازی، از رفتن به خانه تو و تمکین خودداری می‌کنم و این حق قانونی من است.» در این حالت، امتناع سارا از تمکین موجه محسوب می‌شود و رضا موظف است تا زمان پرداخت مهریه، نفقه او (مانند خوراک، پوشاک، مسکن و…) را تأمین کند. به عبارت دیگر، سارا با استفاده از «حق حبس» هم می‌تواند مهریه خود را مطالبه کند و هم در دوران خودداری موجه، مستحق نفقه باشد.
