الف) نمی تواند، زیرا قانون حاکم بر ارائه و به کارگیری دلیل عطف به ماسبق نمی شود.
ب) می تواند، زیرا قانون حاکم بر ارائه و به کارگیری دلیل اثر فوری دارد.
ج) نمی تواند، زیرا شهادت شهود دلیل از پیش فراهم شده است.
د) می تواند، زیرا شهادت شهود از ادله اتفاقی است.
پاسخ صحیح
گزینه «ب» صحیح است.
قانون حاکم بر آیین ارائه و بهکارگیری دلیل، تابع مقررات آیین دادرسی مدنی است و دارای اثر فوری میباشد. توجه به این تمایز ضروری است که این دسته از مقررات (شکلی ادله اثبات) با مقررات ماهوی ادله اثبات که تحت شمول مواد ۱۹۵ و ۱۹۶ قانون آیین دادرسی مدنی قرار میگیرند، متفاوت هستند.
توضیح: مقررات شکلی:ناظر بر چگونگی ارائه دلیل (مانند مهلت، تشریفات) و تابع قانون زمان اعمال هستند (اثر فوری). مقررات ماهوی: ناظر بر شرایط صحت دلیل (مانند اهلیت شاهد) و تابع قانون زمان وقوع عمل حقوقی میباشند.
