ماده ۲۲۴ قانون تجارت: برات ممکن است به حواله کرد شخص دیگر باشد یا به حواله کرد خود برات دهنده.
شرح: نام شخصی که برات، در وجه او پرداخت می گردد؛ باید روی سند مزبور قید گردد. درغیر اینصورت نمی توان چنین برگه ای را مشمول مقررات بروات دانست. چرا که صدور برات در وجه حامل، قانونی نبوده؛ و آثار یک سند عادی بر آن مترتب می گردد. لذا نام دارنده برات، نه تنها در مواردی که ممکن است برات، در وجه او تأدیه گردد؛ بلکه درصورتی که برات به حواله کرد باشد نیز الزامی است. مزیت صدور برات به حواله کرد برات دهنده، این است که پس از صدور سند، به جای اینکه آن را فوراً در اختیار دارنده برات، قرار دهد ابتدا قبولی برات گیر را اخذ می نماید تا مطمئن گردد که برات، دیگر نکول نخواهد شد و درواقع آن را، با اطمینان بیشتری به گردش خواهد انداخت و اگر صفت برات کش و برات گیر، در یک شخص جمع گردد؛ دراین صورت باید سند مزبور را سفته نامید و برات گیر، ممکن است واحد یا متعدد باشد اما نمی توان وی را، مردد بین چند شخص قرار داد.
