۱) علم حاصل از تواتر و اشتهار برای شهادت کافی نیست.
۲) شهادت باید از روی علمی باشد که مستند به حواس ظاهری باشد.
۳) شهادت کافی است که از روی علم قطعی باشد، هرچند علم مستند به مبادی غبر حسی باشد.
۴) شهادت کافی است که از روی علم قطعی باشد، هرچند علم از امور غیر عادی حاصل شده باشد، به شرط اینکه علم مزبور برای شاهد حجت باشد.
پاسخ صحیح
گزینه 3 صحیح است. ترجمہ عبارت: ضابطه در شاهد علم قطعی و یقین قلبی به واقعه است حال آیا واجب است این علم قطعی با یکی از حواس ظاهری به دست آمده باشد؟ همچنین اگر علم قطعی به چیزی از مبادی غیر حسی حاصل شده باشد شهادت جایز نیست یا نه از هر طریقی یقین به واقعه و حادثه پیدا کرده باشد نظیر شهرت و تواتر میتواند به وقوع آن شهادت دهد؟ دو وجه است که وجه دوم اشبه است.
