شهرداری شهری، به موجب حکم قطعی دیوان عدالت اداری، به انجام دو عمل محکوم می‌شود. چنانچه محکوم علیه در مقام اجرای حکم در مورد عمل اول ادعا نماید که امکان عملی اجرای حکم نیست و در مورد عمل دوم ادعا نماید که انجام عمل موکول به تمهید مقدماتی از سوی «مرجع دیگری» است که در جریان دادرسی وارد نشده، در خصوص دو مورد مذکور، کدام گزینه صحیح است؟(وکالت۱۴۰۲کانون)

۱. در مورد اول از جهات اعاده دادرسی است و مهلت آن بیست روز است. – در مورد دوم «مرجع دیگری» می‌تواند به حکم اعتراض نماید و مهلت ندارد.

۲. در مورد اول، از جهات اعاده دادرسی است و مهلت آن بیست روز است – در مورد دوم «مرجع دیگری»، در هر حال با حکم رئیس دیوان، ملزم به تمهید مقدمات می‌شود.

۳. در مورد اول، عذر محکوم علیه پذیرفته نیست و باید حکم را اجرا کند. – در مورد دوم «مرجع دیگری» می‌تواند به حکم اعتراض نماید و مهلت آن یک ماه از تاریخ ابلاغ واحد اجرای احکام است.

۴. در مورد اول، از جهات اعاده دادرسی است و مهلت ندارد. – در مورد دوم «مرجع دیگری»، می‌تواند ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ واحد اجرای احکام به حکم صادره اعتراض نماید.