بله، دوستتان کاملاً حق دارد. تفاوت این دو نوع مهریه بسیار مهم است: مهریه عندالمطالبه: شما هر زمانی که بخواهید می‌توانید آن را مطالبه کنید و شوهر باید فوراً بپردازد، حتی اگر در آن لحظه پول نداشته باشد. عدم پرداخت می‌تواند منجر به حبس شود (تا سقف ۱۱۰ سکه). مهریه عندالاستطاعه: پرداخت منوط به توانایی مالی شوهر است. یعنی تا

حرف شوهرتان نادرست است. به محض خوانده شدن صیغه عقد نکاح (چه دائم و چه موقت)، شما مالک تمام ۳۰۰ سکه می‌شوید. اما یک نکته مهم وجود دارد: استقرار کامل مالکیت و لزوم پرداخت تمام مهریه، منوط به وقوع نزدیکی است. توضیح دقیق تر:· اگر نزدیکی صورت بگیرد: شما مالک تمام ۳۰۰ سکه می‌شوید و شوهر باید همه را بپردازد.·

به استناد ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی مصوب ۱۳۸۱، سن قانونی ازدواج برای دختر ۱۳ سال تمام شمسی و برای پسر ۱۵ سال تمام شمسی است.شما ۱۴ سال دارید، بنابراین به سن قانونی رسیده‌اید. اما نکته مهم این است که از آنجا که دختر باکره هستید، برای ازدواج نیاز به اذن پدر یا جد پدری دارید (مطابق ماده ۱۰۴۳ ق.م). از

شرایط صحت نکاح چهار چیز است: اختلاف جنسیت: ازدواج با پسرخاله هیچ اشکالی ندارد و حرام نیست. محارم نسبی که ازدواج با آنها ممنوع است عبارتند از: مادر، خواهر، دختر، عمه، خاله، دایی، عمو و نوادگان آنها. اراده: باید با الفاظ صریح ابراز شود (ماده ۱۰۶۲ قانون مدنی). اشاره فقط برای لال‌ها کافی است. معین بودن زوجین: باید مشخص باشد

نکاح دو نوع است: دائم و موقت (متعه). تفاوت‌های مهم به نفع شما:· ارث: در موقت از شوهر ارث نمی‌برید (ماده ۹۴۰ ق.م) ولی در دائم ارث می‌برید.· نفقه: در موقت حق نفقه ندارید مگر در عقد شرط شده باشد (ماده ۱۱۱۳ ق.م) ولی در دائم نفقه دارید.· مهریه: در موقت، تعیین مهریه شرط صحت عقد است و اگر نباشد

گواهی قطعیت طلاق سندی رسمی است که توسط دادگاه صادرکننده رأی طلاق صادر می شود و تأیید می کند که حکم طلاق دیگر قابل اعتراض (فرجام‌خواهی یا واخواهی) نبوده و به مرحله قطعی رسیده است. به عبارت دیگر، دیگر راهی برای برگرداندن یا شکایت از آن رأی وجود ندارد. چه کاربردی دارد؟ ۱. ثبت رسمی طلاق در دفترخانه: مهم‌ترین کاربرد

اگر شوهر بند «الف» شرط ضمن عقد نکاح را در زمان ازدواج امضاء نموده باشد، چنانچه طلاق بنا به درخواست زوجه نباشد و تقاضای طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی نباشد، زوج مکلف است تا نصف دارایی موجود خود را که در ایام زناشویی با زوجه به دست آورده یا معادل آن

اگر شوهر در حال مرض عیالش را طلاق دهد، اگرچه طلاق باین باشد، و قبل از گذشتن دوازده ماه هلالی بمیرد، زن با دو شرط از او ارث می‌برد: اول آن که در این مدت شوهر دیگر نکرده باشد. دوم آن که شوهر در ادامه همان مرضی که در ان مرض زن را طلاق داده، به واسطه ان مرض یا

گواهی عدم امکان سازش، نوعی رای و گواهی است که در پی دادخواست طلاق توافقی یا طلاق از طرف مرد، صادر می شود و دادگاه در آن، حقوق مالی و غیر مالی زوجین را مشخص کرده است. نحوه دریافت گواهی عدم امکان سازش، نیازمند ثبت دادخواست طلاق، در یکی از دفاتر خدمات قضایی است و مدت اعتبار این گواهی نیز

بله. حتی اگر درخواست طلاق از طرف زن باشد، سرپرستی (حضانت) فرزند تا سن ۷ سالگی با مادر است. قانون در این مورد بین زوجین تفاوتی قائل نمی‌شود و فارغ از این‌که چه کسی درخواست طلاق داده، قاعده اصلی بر این اساس است. به استناد ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی ایران، در صورت جدایی والدین، مادر تا سن ۷ سالگی برای