در کدام مورد، عدم مجازات مباشر، در عدم مجازات معاون مؤثر است؟(قضاوت1397)
۱) عفو خصوصی ۲) صغر ۳) جنون ۴) دفاع مشروع
۱) عفو خصوصی ۲) صغر ۳) جنون ۴) دفاع مشروع
۱) مطلقه ۲) عامه ۳) خاصه ۴) به نحو تخییر
۱) اگر کودک در مواردی که اجازه تصرف دارد، فرد بالای ده سال را وصی خود قرار دهد، آن وصی می تواند وکیل تعیین کند. ۲) کودک می تواند فرد بالای ده سال را در مواردی که اجازه تصرف دارد، وصی خود قرار دهد. ۳) کودک ده ساله می تواند در مواردی که اجازه تصرف دارد، وکیل تعیین کند. ۴)
۱) فقط در وکالت عام می تواند. ۲) فقط در وکالت مطلق می تواند. ۳) در وکالت عام و مطلق می تواند. ۴) در وکالت عام و مطلق نمی تواند، مگر اینکه تصریح شده باشد که وکیل می تواند.
۱) تخییر – عمل به اخبار علاجیه ۲) تساقط – عمل به تساقط ۳) تساقط – عمل به اخبار علاجیه ۴) احتیاط – عمل به تساقط
۱) بینه فرع رد می شود، ولو بعد از حکم حاکم باشد. ۲) اگر بعد از حکم حاکم باشد، اعتنایی به انکار نمی شود. ۳) اعتنایی به انکار شاهد اصل نمی شود، اگر قبل از حکم حاکم باشد. ۴) اعتنایی به انکار نمی شود، خواه بعد از حکم حاکم باشد یا قبل از آن.
۱) علم حاصل از تواتر و اشتهار برای شهادت کافی نیست. ۲) شهادت باید از روی علمی باشد که مستند به حواس ظاهری باشد. ۳) شهادت کافی است که از روی علم قطعی باشد، هرچند علم مستند به مبادی غبر حسی باشد. ۴) شهادت کافی است که از روی علم قطعی باشد، هرچند علم از امور غیر عادی حاصل شده
۱) عداوت دینی، مانع از قبول شهادت نیست. ۲) عداوت دنیوی، مطلقاً مانع از قبول شهادت است. ۳) عداوت دینی و دنیوی، مانع از قبول شهادت است. ۴) عداوت دینی و دنیوی، مانع از قبول شهادت نیست، مگر اینکه مستلزم فسق شاهد باشد.
۱) الطلاق الرجعی لایوجب الخروج عن الاحصان. ۲) الطلاق الرجعی یوجب الخروج عن الإحصان. ۳) الطلاق البائن لایوجب الخروج عن الاحصان. ۴) الطلاق البائن و الرجعی یوجب الخروج عن الاحصان.مشاهده پاسخ تشریحیترجمه عبارت :طلاق رجعی زن را از شوهردار بودن خارج نمیکند بلکه در عده طلاق هنوز شوهردار محسوب است و اگر زنا کند سنگسار میشود.
۱) نکاح مسلمه با غیر مسلم جایز نیست، (ماده ۱۰۵۹ ق.م.) ۲) بیع چیزی که منفعت عقلایی ندارد. باطل است. (ماده ۳۴۸ ق.م.) ۳) زن مستقلاً می تواند در دارایی خود، هر تصرفی را که بخواهد بکند. (ماده ۱۱۱۸ ق.م.) ۴) زنای با زن شوهردار یا زنی که در عده رجعیّه است، موجب حرمت ابدی است. (ماده ۱۰۵۴ ق.م.)