یکی از قضات شعب دادگاه کیفری ۲، با اتوبوس در حال مسافرت است. در حین مسافرت می بیند که یکی از مسافرین به دیگری توهین می کند. آن فرد شکایت کرده و پرونده را در همان شعبه ای که قاضی شاهد ماجرا بوده می آورند. آیا با توجه به اینکه علم قاضی یکی از ادله اثبات جرم است، آیا او می تواند در صورتی که مدعی هیچ دلیل و بینه ای نداشته باشد، به استناد علم خود رای دهد؟
فردی در دانشگاه به قتل می رسد، پلیس سر کلاسی که او مشغول به تحصیل بوده جهت تحقیق می رود و سوال می کند قتل کار چه کسی بود است؟ در پاسخ سوال او چهار نفر بلند شده و هر کدام اقرار می کنند که به تنهایی او را کشته اند و کسی دخالت نداشته است(قصدشان این بوده که از هم حمایت کنند) و هیچ ادله ی دیگری هم نیست که مشخص کند قتل واقعاً کار چه کسی است. در این صورت تکلیف قاضی و اولیای دم چه خواهد بود؟
فردی اقرار به قتل عمد می کند.چند روز بعد از اقرار خود بازگشته و می گوید که دروغ گفتم من نکشتم. آیا می توان او را قصاص کرد؟
قیم دعوای راجع به مال منقول مولی علیه را که در دادگاه مطرح بوده، بارعایت مصلحت او به صلح خاتمه داده و در دفاتر اسناد رسمی صلح نامه ای تنظیم نموده است. این صلح از لحاظ حقوقی چه وضعیتی دارد؟
