در این مورد باید گفت تعلیق یا در انشاء است و یا در منشأ
تعلیق در انشاء یعنی معلق کردن عقد (ماهیت) حقوقی و مشروط کردن آن به شرطی در خود ایجاد عقد.
این نوع تعلیق باعث می شود که عقدی صورت نگیرد. مثال: فروشنده می گوید اتومبیلم را به تو به مبلغ ۱۰۰ هزار تومان خواهم فروخت اگر برادرم از سفر برگردد در این مورد اگر منظور این باشد که ایجاد عقد بیع وابسته به آمدن برادر است تعلیق در انشاء بوده و ماهیت حقوقی در زمان حال ایجاد نشده است و تعلیق درانشاء باطل است.
تعلیق در منشأ در مورد عقد یعنی عمل عقد بالفعل ایجاد شده ولی تحقق عقد معلق به شرطی در آینده است مثال: فروشنده بگوید اتومبیلم را به مبلغ ۱۰۰ هزارتومان فروختم اگر فردا برادرم از مسافرت بیاید در این صورت اگر قصد فروشنده ایجاد ماهیت حقوقیباشد و واقعا بخواهد اتومبیل را بفروشد و خریدار قبول کند عقد صحیح است.
