۱) برعکس اصل عدم حدوث حادث، در استصحاب عدمی، وقوع یک حادثه، یقینی است.
۲) برعکس استصحاب عدمی، در اصل عدم حدوث حادث، وقوع یک حادثه، یقینی است.
۳) در هر دو اصل، وقوع یک حادثه، مورد تردید است.
۴) در هر دو اصل، وقوع یک حادثه، یقینی است.
پاسخ صحیح
گزینه 2 صحیح است. در استصحاب عدمی مورد استصحاب( مستصحب) ممکن است امری عدمی باشد، یعنی حکم یا موضوعی در سابق معدوم بوده و به جهتی از جهات تردید شده که آیا آن حکم یا موضوع پیدایش یافته یا هنوز معدوم است. در ایــن صورت عدم آن شیء استصحاب میشود اما در اصل عدم حدوث حادث زمانی مطرح میشود که اصل حدوث و پیدایش یک حادثه قطعی ،باشد ولی زمان حدوث آن یا تقدم یا تأخر آن نسبت به حادثه دیگر مشکوک باشد.
