در این راستا در ماده ۲۲۷ قانون مدنی آمده است: «متخلّف از انجام تعهّد وقتی محکوم به تأدیه خسارت می شود که نتواند ثابت نماید که عدم انجام به واسطه علت خارجی بوده است که نمی توان مربوط به او نمود.» همچنین در ماده ۲۲۹ قانون مذکور که تقریباً همان پیام مندرج در ماده قبل را دارد آمده است: «اگر متعهّد به واسطه حادثه که دفع آن خارج از حیطه اقتدار اوست نتواند از عهده تعهّد خود برآید، محکوم به تأدیه خسارت نخواهد بود.»
خاطرنشان میشود که مصادیق فورس ماژور یا قوه قهریه(حوادث پیش بینی نشده و گریز ناپذیری که عملاً مانع اجرای تعهد است) موضوع مواد فوق، با توجه به اهمیت موضوع و با در نظر گرفتن عرف جامعه مشخص میشود که به نظر میرسد بیماری شدید فرزند متعهد در اول صبح و لزوم رساندن آن به بیمارستان به منظور دریافت مراقبتهای اولیه، رافع مسئولیت متعهد (پدر) در تأخیر یک روزه ای است که واقع شده و در این حالت باید وی را معاف از پرداخت خسارت قراردادی مربوط به آن دانست.
