(۱) رفتار ارتکابی به موجب قانون جمهوری اسلامی جرم باشد.
(۲) عمل ارتکابی به موجب قانون کشور محل ارتکاب نیز جرم باشد.
(۳) متهم در محل وقوع جرم محاکمه و تبرئه نشده باشد.
(۴) طبق قانون ایران موجبی برای منع یا موقوفی تعقیب نباشد.
گزینه ۲ صحیح است. طبق ماده ۷ قانون مجازات اسلامی« علاوه بر موارد مذکور در مواد فوق هر یک از اتباع ایران در خارج از کشور مرتکب جرمی شود، در صورتی که در ایران یافت و یا به ایران اعاده گردد، طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران محاکمه و مجازات می شود مشروط بر اینکه:
الف – رفتار ارتکابی به موجب قانون جمهوری اسلامی ایران جرم باشد.
ب – در صورتی که جرم ارتکابی از جرائم موجب تعزیر باشد، متهم در محل وقوع جرم محاکمه و تبرئه نشده یا در صورت محکومیت، مجازات کلاً یا بعضاً درباره او اجراء نشده باشد.
پ – طبق قوانین ایران موجبی برای منع یا موقوفی تعقیب یا موقوفی اجرای مجازات یا سقوط آن نباشد.»
در نتیجه صلاحیت دادگاههای ایران برای محاکمه اتباع ایرانی که در خارج مرتکب جرم شدهاند، منوط به جرم بودن عمل طبق قوانین ایران است و نیازی به جرم بودن آن طبق قانون کشور خارجی ندارد. شرط دیگر این است که متهم در کشور محل ارتکاب جرم، محاکمه یا مجازات نشده باشد. بنابراین، گزینه ۲ صحیح است.
