۱) ضمانت صحیح است و حکم به تساوی میزان تعهد آنها می شود.
۲) ضمانت صحیح است و میزان تعهد هر یک با قرعه مشخص می شود.
۳) ضمانت صحیح است و حکم به تضامن می شود.
۴) ضمانت به دلیل نامشخص بودن میزان تعهد باطل است.
پاسخ صحیح
پاسخ صحیح گزینه ۱) ضمانت صحیح است و حکم به تساوی میزان تعهد آنها می شود است.
توضیح:
در فقه اسلامی، اگر چند نفر به صورت مشترک از یک دین ضمانت کنند (ضمانت تعددی یا تضامنی نباشد) و میزان تعهد هر یک از ضامنان به طور مشخص تعیین نشده باشد، اصل بر تساوی تعهدات آنها است. به این معنا که هر ضامن به اندازه سهم مساوی از دین متعهد میشود، مگر اینکه شرط دیگری شده باشد.
نکات کلیدی:
- صحت ضمانت: ضمانت به خودی خود صحیح است، حتی اگر میزان تعهد هر ضامن به طور جداگانه مشخص نشده باشد.
- تساوی تعهدات: در صورت عدم تعیین سهم، همه ضامنان به طور مساوی مسئول هستند.
- عدم تضامن: در این حالت، ضمانت تضامنی محسوب نمیشود، مگر اینکه شرط شده باشد.
- ابطال ضمانت: ضمانت به صرف نامشخص بودن سهم هر ضامن باطل نمیشود.
بنابراین، گزینه ۱ صحیح است و سایر گزینهها (تعیین تعهد با قرعه، حکم به تضامن یا بطلان ضمانت) مطابق اصول فقهی مورد تایید نیستند.
منبع:
آرای فقهای امامیه در مورد ضمانت تعددی.
کتاب قواعد فقه (بخش ضمان)
