به استناد ماده ۳۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری، اصل بر این است که شاهد یا مطلع ابتدا احضار میشود؛ اما اگر شرایط زیر وجود داشته باشد، دادگاه میتواند دستور جلب او را صادر کند:
۱. شاهد یا مطلع بدون عذر موجه در جلسه دادگاه حاضر نشود.
۲. کشف حقیقت یا احقاق حق منوط به شهادت شاهد یا کسب اطلاع از مطلع باشد، یا جرم از جرایم مرتبط با امنیت یا نظم عمومی باشد.
۳. حضور شاهد یا مطلع ضروری تشخیص داده شود.
همچنین، مطابق تبصره ماده ۳۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری، در احضاریه شاهد یا مطلع باید موضوع شهادت یا کسب اطلاع و نیز نتیجه عدم حضور قید شود.
مثال:
در پرونده سرقت، تنها شاهد صحنه جرم با وجود ابلاغ احضاریه، بدون عذر موجه در دادگاه حاضر نمیشود و اثبات جرم منوط به شهادت اوست. در این فرض، دادگاه میتواند دستور جلب شاهد را صادر کند.
