خیر، چنین امری امکانپذیر نیست زیرا بر طبق حکم مقرر در ماده ۱۳۳۱ قانون مدنی(قَسَم قاطع دعوی است و هیچ گونه اظهاری که مُنافی با قسم باشد از طرف پذیرفته نخواهد شد)، قسم قاطع دعوا(ادعا) و از بین برنده آن است، منطقاً موضوع آن نیز همیشه باید وجود یا عدم وجودِ اصل حقِ مورد ادعا باشد نه اسباب منتهی به اثبات یا عدم اثبات آن حق(سند) که خود نیز همانند سوگند یکی از ادله اثبات دعوا محسوب میشوند.
به تعبیر دیگر، سندِ ابرازی از سوی خواهان نه اصل حق، بلکه همانند سوگند خود نیز یکی از ادله اثبات دعوا محسوب میشود که با در نظر گرفتن سایر شرایط میتواند اثبات کننده اصل دعوای طرفین باشد و اساساً هدف دعوا محسوب نمیشوند تا آنکه بخواهد توسط قسم مورد نشانه گیری قرار گرفته و توسط آن اثبات یا رد شود. به تعبیر دیگر قَسَم همیشه به اصل دعوا(ادعا) اصابت میکند نه به ادله آن که خود مسیری برای رسیدن اصل دعوا محسوب میشود(در اینجا سند ابرازی).
همچنین قاضی نمیتواند تقاضای خواهان مبنی بر سوگند خوانده در خصوص اصالت امضای ذیل سند را حمل بر تقاضای ایشان در خصوص سوگند وی درباره اصل دعوا نموده و در صورت امتناع ایشان آثار نکول را بر آن بار نماید.
