اقرار بر اساس محل تحقیق به اقرار قضایی و غیر قضایی تقسیم می شود: اقرار قضایی را اقرار در دادگاه و اقرار غیر قضایی را اقرار خارج از دادگاه گویند. (اقرار در دادخواست یا حین مذاکره یا در لوایح تقدیمی به دادگاه اقرار قضایی است، اما اقرار ناشی از مکالمات تلفنی، اظهارات ثالث و نامه های شخصی، اقرار غیر قضایی است.) در امور کیفری در جرایم موجب حد، اگر مستند حکم اقرار باشد، باید اقرار قضایی باشد. همچنین اقرار نزد قاضی صادر کننده حکم ملاک است نه قاضی دادسرا.