مهلت قانونی در باب مواعد دادرسی مطرح می شود. مثلا در قانون عنوان می شود محکوم له ۲۰ روز پس از ابلاغ دادنامه می تواند دادخواست تجدیدنظر تقدیم کند. یا محکوم علیه ظرف ۱۰روز از تاریخ ابلاغ اجراییه فرصت پرداخت محکوم به را دارد. در حقیقت، می توان گفت هر زمانی که در قانون آیین دادرسی مدنی ذکر شده، مهلت است.
اما در مرور زمان، قانون گذار در مواردی پیش بینی کرده است که بعد از گذشت مدت زمانی معین، حکم صادر یا اجرا نشود یا اینکه متهم تحت تعقیب قرار نگیرد.
سه نوع مرور زمان در قانون مجازات اسلامی وجود دارد که شامل مرور زمان تعقیب، صدور و اجرای حکم است.
مرور زمان در دعاوی حقوقی بر اساس قانون آیین دادرسی مدنی نمی تواند منجر به عدم استماع دعوا شود. البته لازم به ذکر است که مرور زمان در قانون آیین دادرسی کیفری و قانون مجازات اسلامی به قوت خود باقی است. به عنوان مثال ماده ۱۰۵ قانون مجازات اسلامی مقرر می دارد که مرور زمان، در صورتی تعقیب جرایم موجب تعزیر را موقوف می کند که از تاریخ وقوع جرم تا انقضای برخی مواعد تعقیب نشده یا از تاریخ آخرین اقدام تعقیبی یا تحقیقی تا انقضای این مواعد به صدور حکم قطعی منتهی نشده باشد.
