اگر جرمی را به دیگری نسبت دهیم و نتوانیم اثبات کنیم، افترا می باشد. اگر افترای ما اشاعه فحشا محسوب شود، و لو آنکه بتوانیم اثبات کنیم، عمل ما در حکم افترا است.
دو نوع افترا داریم:
۱. افترای قولی: مثلا در فضای مجازی جرمی را به دیگری نسبت می دهم. جرم مطلق و آنی است. مجازات:اگر مشمول حد نباشد(مثلا فردی را قذف کنیم) جزای نقدی درجه ۶ دارد. امکان مجازات تکمیلی برای این جرم امکان دارد ولی تبعی خیر. جرم قابل گذشت است. شروع به این جرم قابل مجازات نیست. تعویق صدور حکم در آن امکان دارد، دادگاه کیفری ۲ صلاحیت دارد مگر آنکه توهین مقامات سه گانه باشد مثلاً که جرم سیاسی محسوب می شود و دادگاه کیفری ۱ صلاحیت دارد.
۲. افترای عملی: مثلاً تو ماشین کسی شراب بزارم. مجازات:حبس یا شلاق درجه۶ و قابل گذشت است. نظام نیمه آزادی در مورد امکان ندارد چون این نظام مخصوص جرایم غیر قابل گذشت است. آزادی مشروط در آن امکان ندارد و شروع به این جرم قابل مجازات نیست چون حبس تا درجه 5 شروع به جرم دارد. افترای عملی جرم مقید است.
