بازپرس حق رد اعتراض را ندارد و مکلف است لایحه اعتراضی را به دادگاه صالح ارسال کند.
سپس دادگاه درباره قابل پذیرش بودن اعتراض تصمیم میگیرد و بررسی میکند که ابلاغ قرار چگونه انجام شده است:
۱. اگر ابلاغ قانونی باشد:
اصل بر این است که شخص از مفاد ابلاغ مطلع نشده است. بنابراین، دادگاه باید بررسی کند که آیا معترض واقعاً از قرار مطلع بوده است یا خیر.
اگر اطلاع واقعی احراز شود ⇒ اعتراض خارج از مهلت است و قرار رد اعتراض صادر میشود.
اگر اطلاع واقعی احراز نشود ⇒ به اعتراض رسیدگی میشود.
۲. اگر ابلاغ واقعی باشد:
دادگاه باز هم بررسی میکند که آیا شخص واقعاً از مفاد قرار آگاه بوده است یا خیر.
اگر ثابت شود با وجود ابلاغ واقعی، شخص آگاه نبوده است (مثلاً به علت بیسوادی یا ناتوانی در درک مفاد ابلاغ) ⇒ به اعتراض رسیدگی میشود.
در غیر این صورت ⇒ قرار رد اعتراض صادر میشود.
مثال
شهرام ده روز پس از پایان مهلت قانونی، به قرار منع تعقیب اعتراض میکند.
بازپرس باید اعتراض را برای دادگاه ارسال کند و خود حق رد آن را ندارد. دادگاه پس از بررسی نحوه ابلاغ و اطلاع واقعی شهرام، درباره پذیرش یا رد اعتراض تصمیم میگیرد.
