الف-صحیح نیست مگر به تبع موجود.
ب- مطلقاً صحیح است.
ج-مطلقاً باطل است.
د- نسبت به سهم موجود صحیح و نسبت به سهم معدوم باطل است.
پاسخ صحیح
پاسخ صحیح با استناد به اصول حقوقی، گزینه «د- نسبت به سهم موجود صحیح و نسبت به سهم معدوم باطل است.» می باشد.
استدلال: 1. موجود و معدوم:-موجود: چیزی که تحقق خارجی دارد و می تواند موضوع حق یا تعهد قرار گیرد. – معدوم: چیزی که وجود خارجی ندارد و نمیتواند موضوع حقوقی باشد. 2. وقف بر موجود و معدوم: – اگر وقف به صورت توأمان بر موجود و معدوم باشد، در این صورت: – نسبت به سهم موجود صحیح است، زیرا وقف بر مال موجود، طبق مواد ۶۶ و ۶۷ قانون مدنی ایران، نافذ است. – نسبت به سهم معدوم باطل است، زیرا وقف بر چیزی که وجود ندارد (معدوم) باطل محسوب میشود (ماده ۱۹۰ قانون مدنی: مورد معامله باید مالیت داشته و متعین باشد). 3. اصل تفکیکپذیری (قاعده تجزیه العقود):- بر اساس قاعده تجزیه العقود در فقه و حقوق، اگر بخشی از عمل حقوقی صحیح و بخشی دیگر باطل باشد، بخش صحیح معتبر میماند، مگر اینکه ارتباط بین آنها به گونه ای باشد که باطل بودن یکی موجب بطلان دیگری شود. در نتیجه گزینه «د» صحیح است، زیرا وقف بر موجود صحیح و بر معدوم باطل است و این دو بخش قابل تفکیک هستند.
