۱) عداوت دینی، مانع از قبول شهادت نیست.
۲) عداوت دنیوی، مطلقاً مانع از قبول شهادت است.
۳) عداوت دینی و دنیوی، مانع از قبول شهادت است.
۴) عداوت دینی و دنیوی، مانع از قبول شهادت نیست، مگر اینکه مستلزم فسق شاهد باشد.
پاسخ صحیح
گزینه 1 صحیح است. از صفات شاهد متهم نبودن است البته نه به طور مطلق بلکه اتهامی که حاصل از اسباب خاصی میشود که آن اسباب چند چیز است از جمله شهادت کسی علیه کسی که بین آن دو عداوت دنیوی باشد و معلوم است که پذیرفته نشدن شهادت دشمن در جایی است که شاهد بخواهد علیه او شهادت دهد و اما اگر همین دشمن به نفع دشمن خودش شهادت بدهد قبول است زیرا مستلزم فسق یعنی شهادت به (ناحق نیست و اما عداوت دینی سبب مردود شدن شهادت نمیشود پس اگر به نفع دشمن دینی خود شهادت بدهد قبول است حتی در فرضی هم که علت دشمنی او فسق طرف باشد نه مخالفت در دین.
