۱) بر اساس اصل استقلال امضائات موجب بی اعتباری سند تجاری نمی شود.
۲) به علت غیب ماهوی خود نسند موجب بی اعتباری سند تجاری می شود.
۳) در برابر دارنده با حسن نیت سند تجاری قابل استناد نیست مگر آنکه از عیب سند آگاه بوده باشد.
۴) در برابر همه اطراف سند تجاری قابل استناد است به جز دارنده با حسن نیت.
پاسخ صحیح
گزینه ۱ صحیح است.