به استناد مواد ۲۹۰ و ۲۹۱ قانون مجازات اسلامی، در این فرض قتل شبهعمد محقق شده است؛ زیرا میان رکن مادی و رکن معنوی تقارن وجود ندارد. قصد قتل مربوط به خوراندن سم بوده، در حالی که مرگ بر اثر انداختن در دریاچه و خفگی رخ داده است، نه بر اثر نوشاندن داروی بیهوشی.
بنابراین، چون رفتار منتهی به مرگ، همان رفتاری نیست که قصد قتل نسبت به آن وجود داشته است، قتل عمد محقق نمیشود و عمل قتل شبهعمد محسوب میشود.
مثال:
شخصی به قصد قتل، مادهای را به تصور سم به دیگری میخوراند. پس از بیهوش شدن مجنیعلیه، او را مرده فرض کرده و برای مخفی کردن جسد در رودخانه میاندازد. بعداً مشخص میشود که علت مرگ، غرق شدن بوده است، نه ماده خوراندهشده. در این فرض، قتل شبهعمد است.
