به استناد ماده ۲۴۷ و تبصره ۱ ماده ۲۴۷ قانون آیین دادرسی کیفری، قرارهای نظارت قضایی به دو دسته تقسیم میشوند:
۱. قرار نظارت قضایی تکمیلی
این قرار، همراه با یکی از قرارهای تأمین کیفری صادر میشود؛ به همین دلیل به آن «تکمیلی» گفته میشود.
مثال:
بازپرس برای متهم قرار وثیقه صادر میکند و در کنار آن، وی را از خروج از کشور نیز منع میکند. در این حالت، قرار نظارت قضایی جنبه تکمیلی دارد.
۲. قرار نظارت قضایی مستقل
این قرار بدون صدور قرار تأمین کیفری صادر میشود؛ به همین دلیل به آن «مستقل» گفته میشود.
این نوع قرار زمانی صادر میشود که جرم تعزیری درجه هفت یا هشت باشد و صدور قرار نظارت قضایی به تنهایی برای تضمین حضور متهم کافی تشخیص داده شود.
مثال:
شخصی به اتهام ارتکاب یک جرم تعزیری درجه هشت تحت تعقیب قرار گرفته است. بازپرس بدون صدور قرار کفالت یا وثیقه، فقط متهم را مکلف میکند در زمانهای تعیینشده خود را به مرجع قضایی معرفی کند. در این فرض، قرار نظارت قضایی به صورت مستقل صادر شده است.
