با توجه به عبارت زیر، کدام مورد صحیح است؟ « من صفات الشاهد ارتفاع التهمه لا مطلقاً بل الحاصله من اسباب خاصه و هی امور منها: ان یشهد ذو العداوه الدنیویّه على عدوّه، و تقبل شهادته له اذا لم یستلزم العداوه الفسق، و امّا ذو العداوه الدینیّه فلا تردّ شهادته له او علیه حتّى اذا ابغضه لفسقه و اختصمه لذلک.» (وکالت 1400 کانون)

گزینه 1 صحیح است. از صفات شاهد متهم نبودن است البته نه به طور مطلق بلکه اتهامی که حاصل از اسباب خاصی میشود که آن اسباب چند چیز است از جمله شهادت کسی علیه کسی که بین آن دو عداوت دنیوی باشد و معلوم است که پذیرفته نشدن شهادت دشمن در جایی است که شاهد بخواهد علیه او شهادت دهد و اما اگر همین دشمن به نفع دشمن خودش شهادت بدهد قبول است زیرا مستلزم فسق یعنی شهادت به (ناحق نیست و اما عداوت دینی سبب مردود شدن شهادت نمیشود پس اگر به نفع دشمن دینی خود شهادت بدهد قبول است حتی در فرضی هم که علت دشمنی او فسق طرف باشد نه مخالفت در دین.