در این راستا در ماده ۷۳۴ قانون تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده آمده است: «هرکس به طور غیرمجاز مرتکب اعمال زیر شود، جاعل محسوب و به حبس از یک تا پنج سال یا جزای نقدی از صد و شصت و پنج میلیون ریال تا هشتصد و بیست و پنج میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد: الف) تغییر یا ایجاد داده های قابل استناد یا ایجاد یا وارد کردن متقلبانه داده به آنها، ب) تغییر داده ها یا علائم موجود در کارت های حافظه یا قابل پردازش در سامانه های رایانه ای یا مخابراتی یا تراشه ها یا ایجاد یا وارد کردن متقلبانه داده ها یا علائم به آنها.»
خاطرنشان میشود که عمل ارتکابی منطبق بر بند «الف» ماده فوق (ساخت دادههای قابل استناد به صورت متلقلبانه) بوده و عنوان جعل دادههای رایانهای را دارد و همانند بزه جعل سنتی، باید در آن نیز قصد متقلبانه(قصد وارونه جلوه دادن حقیقت) موجود باشد؛ با این تفاوت که در بزه جعل سنتی، موضوع، جعل سند و نوشته ای است محسوس و فیزیکی اما در بزه جعل رایانه ای، این عنصر در بستر دیجیتالی رخ می دهد.
همچنین در این ماده منظور از «قابل استناد بودن» داده، معنای عرفی آن و حالتی است که بتوان داده مذکور را پشتوانه و دستاویز صحت ادعای خود قرارداد که با توجه به عدم شرطیت آن در بند (ب) ماده مذکور، چنین امری نیز به ذهن متبادر میشود و نباید منظور از آن را استناد به طور رسمی دانست.
