طبق ماده ۲۷۹ ق.م.ا، محاربه عبارت است از کشیدن سلاح، به قصد جان، مال، یا ناموس یا ارعاب آنها به نحوی که موجب ناامنی در محیط گردد.
مجازات محارب طبق ماده ۲۸۲ ق.م.ا که مقرر می دارد: حد محاربه یکی از چهار مجازات زیر است:الف – اعدام ب – صلب پ – قطع دست راست و پای چپ ت – نفی بلد
به موجب ماده ۱۱۴ ق.م.ا، محارب قبل از اثبات جرم که طبق ماده ۱۶۰ ادله اثبات جرم عبارت انداز:اقرار_شهادت_قسامه_سوگند که البته مورد اول شامل اثبات جرم از طریق اقرار نمی باشد توبه کند حد از او ساقط نمی شود. و اگر با اقرار اثبات جرم شود و توبه کند و حتی این توبه بعد از اثبات جرم باشد میتوان برای او تقاضای عفو نمود. همچنین قبل از دستگیری و تسلط بر او توبه کند، موجب سقوط حد می شود.
