الف) دستور موقت دادگاه به هیچ وجه تاثیری در اصل دعوا نخواهد داشت
ب) دستور موقت ممکن است دایر بر توقیف مال یا انجام عمل یا منع از امری باشد
ج) اجرای آن مستلزم تایید رئیس حوزه قضایی است
د) قبول یا رد درخواست دستور موقت مستقلاً قابل اعتراض و تجدید نظر و فرجام نیست لکن متقاضی میتواند ضمن تقاضای تجدید نظر یا فرجام خواهی نسبت به اصل رای، نسبت به قرار نیز اعتراض و درخواست رسیدگی کند.
پاسخ صحیح
با استناد به ماده ۳۱۷ و تبصره ۱ ماده ۳۲۵ قانون آیین دادرسی مدنی گزینه *ج* صحیح است: “اجرای آن مستلزم تأیید رئیس حوزه قضایی است”.
تحلیل گزینهها با استناد به قانون: 1. گزینه الف (صحیح): – مطابق ماده ۳۱۷ قانون آیین دادرسی مدنی: “دستور موقت دادگاه به هیچ وجه تاثیری در اصل دعوا نخواهد داشت.” – این گزینه کاملاً منطبق با قانون است . 2. گزینه ب (صحیح): – طبق ماده ۳۱۶ قانون آیین دادرسی مدنی: “دستور موقت ممکن است دایر بر توقیف مال یا انجام عمل یا منع از امری باشد.” – این گزینه نیز صحیح است . 3. گزینه ج (نادرست – پاسخ صحیح): – تبصره ۱ ماده ۳۲۵مقرر میکند: “اجرای دستور موقت مستلزم تأیید رئیس حوزه قضایی میباشد.” – اما اجرای دستور موقت در دعاوی خانوادگی(مطابق ماده ۷ قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱) نیاز به تأیید رئیس حوزه قضایی ندارد. – بنابراین این شرط همیشگی نیست و در مواردی استثنا دارد . 4. گزینه د (صحیح): – ماده ۳۲۵ قانون آیین دادرسی مدنی تصریح میکند: “قبول یا رد درخواست دستور موقت مستقلاً قابل اعتراض و تجدیدنظر و فرجام نیست. لکن متقاضی میتواند ضمن تقاضای تجدیدنظر به اصل رأی، نسبت به آن نیز اعتراض و درخواست رسیدگی نماید.” – این گزینه دقیقاً مطابق قانون است .
