یکی از قضات شعب دادگاه کیفری ۲، با اتوبوس در حال مسافرت است. در حین مسافرت می بیند که یکی از مسافرین به دیگری توهین می کند. آن فرد شکایت کرده و پرونده را در همان شعبه ای که قاضی شاهد ماجرا بوده می آورند. آیا با توجه به اینکه علم قاضی یکی از ادله اثبات جرم است، آیا او می تواند در صورتی که مدعی هیچ دلیل و بینه ای نداشته باشد، به استناد علم خود رای دهد؟

خیر. مراد از علم قاضی با توجه به ماده ۲۱۱ ق.م.ا علم نوعی می باشد نه شخصی. لذادر ماده ۲۱۱ آمده است که مستندات باید در حکم ذکر شود.

ماده 211 قانون مجازات اسلامی، مقرر می دارد”علم قاضی عبارت از یقین حاصل از مستندات بیّن در امری است که نزد وی مطرح می‌شود. در مواردی که مستند حکم، علم قاضی است، وی موظف است قرائن و امارات بیّن مستند علم خود را به طور صریح در حکم قید کند.تبصره- مواردی از قبیل نظریه کارشناس، معاینه محل، تحقیقات محلی، اظهارات مطلع، گزارش ضابطان و سایر قرائن و امارات که نوعاً علم آور باشند می‌تواند مستند علم قاضی قرار گیرد. در هر حال مجرد علم استنباطی که نوعاً موجب یقین قاضی نمی‌شود، نمی‌تواند ملاک صدور حکم باشد.”