اصولاً احکام قطعی قابل اجرا هستند. لذا حکمی که قطعی شده را می توان به درخواست محکوم له اجرا نمود. با این حال قانونگذار تحت شرایطی امکان تعلیق اجرای حکم را پیش بینی نموده است.
ماده ۳۸۶ قانون آیین دادرسی مدنی، بین محکوم به مالی و غیر مالی تفکیک قائل شده است:
۱) اگر محکوم به مالی باشد، در صورت لزوم و به تشخیص دادگاه قبل از اجراء از محکوم له تامین مناسب اخذ می شود.
۲) اگر محکوم به غیر مالی باشد و به تشخیص دادگاه صادر کننده حکم، محکوم علیه تامین مناسب بدهد، اجرای حکم تا صدور رای فرجامی به تاخیر خواهد افتاد.
