صلح عمری یکی از قراردادهای حقوقی مهم است که مزایای منحصر به فردی را برای افراد مسن یا کسانی که میخواهند دارایی خود را از قبل منتقل کنند، فراهم میسازد.
«صلح عمری» عقدی است که طی آن، مالک (مصالح) مال خود را به شخص دیگری (متصالح) منتقل میکند؛ اما برای خود، حق استفاده از آن ملک را تا پایان عمرش محفوظ نگه میدارد. بدین ترتیب، مالکیت منتقل میشود اما بهرهمندی باقی میماند.
برای اعتبار این عقد، طرفین باید عاقل، بالغ و رشید باشند و مالک (مصالح) هیچ ممنوعیت قانونی برای تصرف در اموال خود نداشته باشد. این عقد مستلزم قبول و رضایت کامل هر دو طرف است و باید در دفتر اسناد رسمی به ثبت برسد.
کاربرد اصلی صلح عمری، زمانی است که والدین قصد دارند ملک خود را در زمان حیاتشان به یکی از فرزندان یا شخص دیگری منتقل کنند، اما نگران بیسرپناه شدن خود هستند. این روش، جایگزین امنتری برای هبه (بخشش) است، زیرا قابل رجوع نیست و ابهامات حقوقی کمتری ایجاد میکند.
صلح عمری معمولاً کمهزینهتر از خرید و فروش است و مالیات بر آن به صورت جداگانه محاسبه میشود. اگر چه صلح عمری یک عقد «لازم» است، اما در موارد استثنایی و با اثبات عیوبی مانند تدلیس، فریب و یا اشتباه در انعقاد قرارداد، قابل فسخ و ابطال است.
