خیر، بین صدر ماده و تبصره آن تعارضی وجود ندارد.
زیرا باید بین اهلیت غیرمالی و اهلیت مالی تفکیک کرد:
با رسیدن به سن بلوغ، اصل بر خروج شخص از حجر است و دیگر نمیتوان او را صرفاً به علت صغر، محجور دانست؛ مگر اینکه عدم رشد یا جنون او ثابت شود.
اما برای تصرف مستقل در اموال، بلوغ بهتنهایی کافی نیست و احراز رشد نیز لازم است. بنابراین، تا زمانی که رشد شخص ثابت نشود، اموال او به وی تحویل داده نمیشود.
مثال:
شهرام ۱۵ سال قمری دارد و به سن بلوغ شرعی رسیده است. او میتواند بسیاری از امور غیرمالی خود را انجام دهد، اما برای تحویل گرفتن ارث یا فروش ملک خود، باید رشد مالی او نیز احراز شود.
