اعاده دادرسی نسبت به احکام قطعی، در موارد زیر امکانپذیر است:
موضوع حکم، مورد ادعای خواهان نبوده باشد.
دادگاه بیش از میزان خواسته حکم صادر کرده باشد.
در مفاد یک حکم، به علت استناد به اصول یا مواد قانونی متضاد، تعارض وجود داشته باشد.
حکم صادره با حکم قطعی دیگری درباره همان دعوا و همان اصحاب دعوا که قبلاً از همان دادگاه صادر شده، متضاد باشد، بدون اینکه سبب قانونی برای این تعارض وجود داشته باشد.
طرف مقابل با حیله و تقلب، رأی دادگاه را تحت تأثیر قرار داده باشد.
حکم مستند به اسنادی باشد که پس از صدور حکم، جعلی بودن آنها ثابت شود.
پس از صدور حکم، اسناد و مدارکی به دست آید که دلیل حقانیت متقاضی اعاده دادرسی باشد و ثابت شود این اسناد در جریان دادرسی مکتوم بوده و در اختیار وی نبوده است.
نکته آزمونی:
اعاده دادرسی فقط نسبت به احکام قطعی و در موارد حصری فوق امکانپذیر است.