بیع مطلق یعنی عقد بیعی که هیچ شرط یا قیدی در آن ذکر نشده باشد و تنها توافق طرفین بر انتقال مالکیت مبیع در برابر ثمن صورت گرفته باشد.
ویژگیهای بیع مطلق
هیچ شرط ضمن عقد (مانند شرط خیار، شرط فعل یا شرط صفت) وجود ندارد.
اصل بر آن است که آثار طبیعی عقد بیع بر آن حاکم باشد.
عقد با ایجاب و قبول صحیح، منعقد شده و طرفین فقط به تعهدات قانونی بیع پایبند هستند.
مثال
شخصی یک گوشی تلفن همراه را به مبلغ ۲۰ میلیون تومان میفروشد و هیچ شرطی درباره حق فسخ، زمان خاص، انجام عمل یا وصف ویژهای در قرارداد ذکر نمیشود. این معامله بیع مطلق است.
تفاوت بیع مطلق با بیع مشروط
بیع مطلق: فاقد هرگونه شرط اضافی است.
بیع مشروط: در کنار عقد بیع، یک یا چند شرط نیز بین طرفین درج میشود.
مثال بیع مشروط: فروشنده خانه را میفروشد به شرط اینکه خریدار تا یک ماه دیگر ثمن را پرداخت کند یا به شرط داشتن حق فسخ تا ۱۰ روز.
نکته آزمونی
بیع مطلق به معنای “بیع بدون شرط” است، نه لزوماً بیعی که ثمن و مبیع فوراً تسلیم شوند.
ممکن است در بیع مطلق، ثمن یا مبیع مؤجل باشد، اما تا زمانی که شرط ضمن عقدی وجود نداشته باشد، همچنان بیع، مطلق محسوب میشود. این نکته، مهمترین تفاوت آن با تصور رایج است.
