۱. در دعاوی حقوقی
به استناد ماده ۱۲۷۷ قانون مدنی، انکار بعد از اقرار مسموع نیست.
البته اگر اقرارکننده ادعا کند که اقرار او ناشی از اشتباه، غلط، فساد اقرار یا عذر موجه بوده است، دادگاه به این ادعا رسیدگی میکند؛ اما تا زمانی که این ادعا اثبات نشود، اقرار معتبر و مؤثر باقی میماند.
مثال:
الف اقرار میکند که مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان به ب بدهکار است. سپس ادعا میکند که اقرار او ناشی از اشتباه بوده است. تا زمانی که اشتباه خود را اثبات نکند، اقرار وی معتبر خواهد بود.
۲. در دعاوی کیفری
به استناد ماده ۱۷۳ قانون مجازات اسلامی، انکار بعد از اقرار موجب سقوط مجازات نیست.
استثنا: اگر اقرار مربوط به جرمی باشد که مجازات آن رجم یا حد قتل است، انکار بعد از اقرار موجب سقوط آن مجازات میشود. در این صورت:
در زنا و لواط، مجازات به صد ضربه شلاق تبدیل میشود.
در سایر جرایم، حبس تعزیری درجه پنج جایگزین خواهد شد.
مثال:
شخصی چهار بار به جرم زنا اقرار میکند و سپس اقرار خود را انکار میکند. اگر مجازات جرم رجم باشد، با انکار بعد از اقرار، رجم اجرا نمیشود و مجازات به صد ضربه شلاق تبدیل خواهد شد.
