تعلیق در ضمان به این شکل که ضامن قید کند اگر مدیون اصلی نداد من ضامن هستم، اصل ضمانت معلق شده و گفته اگر نداد من بعدش ضمان خواهم بود، در این فرض ضمانت باطل است.
اما التزام به تادیه موردی ندارد که معلق باشد، به این شکل که بگوید من ضامن مدیون هستم اما در صورتی بدهی او را پرداخت می کنم که ابتدا به مضمون عنه رجوع کنید، اگر نداشت من پرداخت می کنم که در اینجا اصل ضمان منجز است ولی تادیه آن معلق، که این فرض صحیح است.