به استناد ماده ۷۶۸ قانون مدنی، در عقد صلح ممکن است احد طرفین در عوض مال الصلحی که می گیرد، متعهد شود که نفقه معینی همه ساله یا همه ماهه تا مدت معین تادیه کند. این تعهد ممکن است به نفع طرفین مصالحه یا به نفع شخص یا اشخاص ثالث واقع شود. این صلح را در اصطلاح صلح تأمینی گویند.
در صلح تأمینی خیار تفلیس راه ندارد.