طبق ماده ۶۴۸ قانون مدنی، قرض عقدی است که به موجب آن، یکی از طرفین مقدار معینی از مال خود را به طرف دیگر تملیک میکند تا او مثل آن را از حیث مقدار، جنس و وصف مسترد نماید و اگر رد مثل ممکن نباشد، قیمت روزِ پرداخت (یومالرد) را بپردازد.
مثال: آرمان، ۱۰ میلیون تومان به عرفان قرض میدهد. پول به مالکیت عرفان درمیآید و او میتواند آن را خرج کند؛ اما موظف است در موعد مقرر ۱۰ میلیون تومان به آرمان بازگرداند. اگر موضوع قرض ۱۰۰ کیلو برنج طارم باشد، باید ۱۰۰ کیلو برنج طارم با همان کیفیت را پس بدهد و اگر تهیه آن ممکن نباشد، قیمت روز آن را پرداخت کند.
نکته آزمونی: عقد قرض، لازم، رضایی، معوض و تملیکی است. همچنین در عقد قرض، عین مال به مالکیت مقترض منتقل میشود و تعهد او، رد مثل و در صورت تعذر، پرداخت قیمت یومالرد است.
