تنها ایقاعی که دوطرف در اون نفع دارن (معوض)← اخذ به شفعه است. تنها ایقاع تشریفاتی ←طلاقِ. ایقاعات قابل برگشت ← اذن و طلاق رجعی هستن. ایقاعات فقط باعث مالک شدن میشن، نه مالک کردن (چون تملیک مخصوص عقده). تنها ایقاعی که اجازهی انجام کار میده← اذنِ. تنها ایقاعی که باعث رها کردن مال میشه ← اعراضِ.
برای معین کردن مبلغ نحله نیازی به کارشناسی نیست و قاضی با در نظر گرفتن تعداد سالهایی که زوجین با هم زندگی کردهاند، نوع کارهایی که زن در خانه شوهرش انجام داده است و وضعیت مالی مرد مبلغی را تعیین میکند. یکی از شروط بسیار مهمی که در رابطه با استحقاق زن برای دریافت نحله وجود دارد، آن است که
ابراء با اعراض متفاوت است در حقیقت اعراض اسقاط حق عینی است در حالی که ابراء اسقاط حق دینی است. با این حال هر دو فقط به اراده دارنده حق صورت میگیرد و از نظر ماهیت نوعی ایقاع محسوب می گردند. تفاوت ابرا با هبه طلب در این است که ابرا مستلزم قبول مدیون نیست در حالیکه هبه طلب مستلزم
اذن اصولاً قابل رجوع است ولی حق اصولاً قابل رجوع نیست. اذن: با فوت و حجر زائل میشود هم فوت و حجر اذن (اذن دهنده) و هم فوت و حجر ماذون (اذن گیرنده) ولی حق: با فوت و حجر زائل نمیشود. اذن ذاتاً قائم به شخص است بنابراین قابل نقل و انتقال نیست ولی حق قابلیت نقل و انتقال را
🔴انفساخ: انحلال قهری است بدین معنا که عقد، بدون نیاز به عمل حقوقی اضافی، خود به خود از بین میرود، و حق انتخاب برای طرفین یا دادگاه باقی نمیماند. یعنی بدون اراده ی طرفین عقد منحل میشود پس قهری بودن انحلال، منافاتی با ارادی بودن سبب آن ندارد، مثلاً ممکن است طرفین قبلاً تراضی نمایند که سه ماه بعد عقد خود
طلاق رجعی: در این نوع طلاق، مرد میتواند در مدت عده (مدت پس از طلاق) به زن بازگردد بدون نیاز به عقد جدید. طلاق بائن: در این نوع طلاق، مرد نمیتواند در مدت عده به زن بازگردد و نیاز به عقد جدید دارد. طلاق توافقی: زمانی است که زن و شوهر به توافق رسیده و با هم درخواست طلاق میدهند.
۱. معلق علیه باید امری خارج از عقد باشد. ۲. معلق علیه یک امر احتمالی باشد. ۳. معلق علیه مربوط به آینده باشد. ۴. مدت معینی برای حصول معلق علیه در نظر گرفته شده باشد. تعلیق عقد به شرایط صحت آن مثل تعلیق ضمان به مدیون بودن مضمون عنه مصداق عقد معلق نمیباشد. تعلیق عقد به یک امر حتمی عقد
عقدی است که علاوه بر ایجاب و قبول طرفین نیازمند قبض مورد معامله است؛ مانند هبه و رهن. قبض در عقود عینی شرط صحت و تحقق معامله است. فقط پنج عقد عینی هستند:۱- عقد وقف۲- عقد رهن۳- عقد هبه۴- عقد بیع صرف۵- عقد موجد حق انتفاع(ماده۴۷)
اعسار به معنی عدم توانایی مالی و یا عدم دسترسی به اموال را گویند و بر دونوع نسبی و مطلق می باشد. معسر نسبی به این معنا است که فرد قادر به پرداخت قسطی دیون خود می باشد اما معسر مطلق یعنی فرد توانایی مالی پرداخت حتی به صورت اقساط را نیز ندارد. انواع اعسار : ۱. اعسار از هزینه
در برخی قوانین، رهن و وثیقه ظاهرا مترادف با هم به کار برده شده اند در این زمینه با توجه به اصول کلی حقوقی باید گفت که قانون گذار از هر لفظی معنایی خاص و مجزا اراده کرده و کلمات مترادف در متن قانون به کار نمی برد و با این وصف، حتی در مواردی که قانون از دو عبارت
