یکی از انواع سوگند قضایی، سوگندی است که در دعاوی علیه میت باید یاد شود که تحت عنوان سوگند یا قسم استظهاری مورد شناسایی قرار گرفته است و این مفهوم در ماده ۱۳۳۳ قانون مدنی بیان شده است که بر اساس این ماده ” در دعوای بر متوفی در صورتی که اصل حق ثابت شده و بقای آن در نظر
تصرف عدوانی، ممانعت از حق و مزاحمت سه موضوع مهمی است که تحت عنوان دعاوی سه گانه یا دعاوی ثلاث شناخته می شوند. در قانون آیین دادرسی مدنی سه دعوای فوق جهت دعاوی تصرف پیش بینی شده اند. از ماده ی ۱۵۸ الی ۱۷۷ قانون آیین دادرسی مدنی ایران به دعاوی ثلاث اختصاص دارد. دعوای تصرف عدوانی: دعوای تصرف عدوانی
دعاوی که به موجب ماده ۱۷ قانون آیین دادرسی مدنی در اثنای رسیدگی به دعوای اصلی مطرح شوند را دعاوی طاری می نامند. در قانون آیین دادرسی مدنی ۴ قسم دعوای طاری وجود دارد که عبارتند از: ۱. دعوای ورود ثالث ۲. دعوای جلب ثالث ۳. دعوای متقابل ۴. دعوای اضافی شرایط دعوای طاری: ۱. دعوای طاری با دعوای اصلی
۱. در دعاوی ورود ثالث شخص به عنوان خواهان حق مستقلی را برای خود قائل است اما در دعوای اعتراض ثالث فرض بر این است که شخص ثالثی در اثر اجرای رای متضرر گردیده است، لیکن شخص ثالث برای خود مستقلا و متضمناً حقی را قائل نیست. ۲. دعوای ورود ثالث بایستی قبل ختم رسیدگی تقدیم شود چه قبل ختم
اقاله جهت بر هم خوردن قرارداد پیشین بین دو طرف آن منعقد می شود. نتیجه آنکه ایقاع را نمی توان اقاله کرد. به همین منظور ابراء، اعراض و فسخ قابلیت اقاله را ندارند. اقاله تشریفاتی نیست؛ یعنی اینکه هم با لفظ می توان قرارداد را اقاله کرد و هم باعمل. مثلًا در قرارداد بیع بدون آنکه فروشنده و مشتری به
اقاله یا تفاسخ، یکی از راه های برهم زدن عقود و قراردادهای لازم بوده و به معنای رضایت دو طرف، برای برهم زدن عقد واقع شده می باشد. در اقاله، هر دو طرف قرارداد، با رضایت، اراده خود را بر برهم زدن، اعلام کرده و چنانچه، ثمن و مبیعی نیز رد و بدل شده باشد، بازگردانده خواهد شد.
به استناد ماده ۴۸ قانون آیین دادرسی مدنی شروع رسیدگی در دادگاه مستلزم تقدیم دادخواست می باشد. اما مطابق ماده ۳۳۵ قانون آیین دادرسی کیفری، دادگاههای کیفری در موارد زیر شروع به رسیدگی می کنند: الف – کیفرخواست دادستان ب – قرار جلب به دادرسی توسط دادگاه پ – ادعای شفاهی دادستان در دادگاه در خصوص بند ب ماده فوق
به استناد ماده ۴۰ قانون مدنی حق انتفاع عبارت از حقی است که به موجب آن شخص می تواند از مالی که عین آن ملک دیگری است یا مالک خاصی ندارد استفاده کند. انواع حق انتفاع: ۱. عمری ۲.رقبی ۳. سکنی ۴.مطلق در عمری حق انتفاع به مدت عمر یکی از طرفین معامله یاشخص ثالث است. در رقبی مدت معین
بر اساس ماده ۴۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی ، ” اعتراض طاری ( غیر اصلی ) عبارت است از اعتراض یکی از طرفین دعوا به رأیی که سابقاً در دادگاهی صادر شده و طرف دیگر برای اثبات مدعای خود، در اثنای دادرسی آن رای را به عنوان دلیل ابراز کرده است.” به عبارت دیگر، اعتراض شخص ثالث طاری که مفهومی
۱ -در دعاوی مدنی، مفاد اقرار بر دادرس تحمیل می شود و او نمی تواند به دلایل دیگر بپردازد و دادرسی و تحقیق را ادامه دهد. (ماده ۱۲۷۵ قانون مدنی و ماده ۲۰۲ قانون آیین دادرسی مدنی) اما در دعوای کیفری و رسیدگی به اتهام، ارزیابی اقرار نیز، مانند سایر ادله با دادگاه است و وجدان دادرس داوری نهایی را
