◆طبق ماده ۳۸۷ قانون مدنی، شرط منفسخ شدن بیع به دلیل تلف مبیع قبل از قبض، تلف بدون تقصیر و اهمال بایع است. حال که در این مثال مبیع به واسطه تقصیر بایع تلف شده، بیع منفسخ نمی شود لکن بایع مکلف است که طبق قاعده اتلاف و تسبیب، بدل مال تلف شده را به خریدار تسلیم نماید.
اگر جنایت با بینه یا قسامه و یا علم قاضی ثابت شود، پرداخت دیه به عهده عاقله قاتل است و اگر با اقرار مرتکب یا نکول او از سوگند یا نکول از قسامه ثابت شود، برعهده خود قاتل است.
اعدام به وسیله قوه قضائیه و به موجب قانون صورت می گیرد، مثل اعدام مفسد فی الارض اما قصاص، حق الناس بوده و در اختیار ولی دم می باشد که ولی دم می توانند قاتل را قصاص کنند، ببخشند و یا دیه بگیرند. دیه در قتل عمد تصالحی است و مقدار آن به رضایت قاتل و اولیای دم بستگی دارد
قانون آیین دادرسی کیفری ۷ راه را ذکر کرده است: ۱) کیفر خواست دادستان ۲) قرار جلب به دادرسی توسط دادگاه ۳) ادعای شفاهی دادستان در دادگاه ۴) کیفرخواست شفاهی ۴) جرایمی که به طور مستقیم در دادگاه مطرح می شوند. ۵) مواردی که پرداخت دیه باید تعیین و تکلیف شود. (ماده۸۵ و ۶۳۱ آ.د.ک) ۶) رسیدگی دادگاه به قرار
این قرار صرفاً توسط دادستان صادر می شود و بازپرس صرفاً می تواند تقاضای اعمال آن را از دادستان داشته باشد. همچنین مواردی که پرونده مستقیم در دادگاه مطرح می شود، دادگاه می تواند این قرار را صادر کند. این قرار در مجازات های تعزیری درجه ۶ تا ۸ که مجازات آن قابل تعلیق است جاری خواهد شد به مدت
دعوای تصرف عدوانی: ادعای متصرف سابق مبنی بر اینکه دیگری بدون رضایت او مال غیرمنقول را از تصرف وی خارج کرده و اعاده تصرف خود را نسبت به آن مال درخواست نماید. دعوای ممانعت از حق: تقاضای کسی که رفع ممانعت از حق ارتفاق یا انتفاع خود را از ملک دیگری بخواهد. دعوای مزاحمت از حق: دعوایی که به موجب
هر نوع محاسبه دین را احتساب گویند و اعم از تهاتر است. مثلاً احتساب پنج کیلو گوجه در برابر مبلغ صد هزار تومان.
الف) اگر در ایران محل سکونت موقت داشته باشد، در دادگاه آن محل. ب) اگر محل سکونت موقت ندارد ولی مال غیر منقولی دارد، در آن محل. پ) اگر نه محل سکونت موقت دارد و نه مال غیر منقول، خواهان در محل اقامتگاه خود اقامه دعوا خواهد کرد.
در صورتی که اصل حق ثابت شده و بقای آن در نظر حاکم ثابت نباشد، حاکم می تواند از مدعی بخواهد که بر بقای حق خود قسم یاد کند.
شهادت بر شهادت، زمانی مسموع خواهد بود کهشاهد اصلی وفات یافته باشد یا به واسطه مانع دیگری مثل بیماری، سفر، حبس و غیره نتواند در دادگاه حاضر شود.
