به استناد ماده ۱۳۵ قانون آیین دادرسی مدنی، جلب ثالث زمانی است که در جریان رسیدگی به دعوا، یکی از اصحاب دعوا یا هر دو، شخص ثالثی را که حضور او را برای رسیدگی لازم میدانند، با تقدیم دادخواست به دعوا جلب میکنند تا در دادرسی وارد شود.
مثال:
الف علیه ب دعوای مطالبه خسارت مطرح میکند. ب ادعا میکند مسئول اصلی خسارت، ج است؛ بنابراین ب با تقدیم دادخواست، ج را به عنوان ثالث به دعوا جلب میکند.
آیا جلب ثالث در مرحله تجدیدنظر امکانپذیر است؟
به استناد ماده ۱۳۵ قانون آیین دادرسی مدنی، بله. جلب ثالث علاوه بر مرحله بدوی، در مرحله تجدیدنظر نیز امکانپذیر است.
طبق این ماده، هر یک از اصحاب دعوا که جلب شخص ثالث را لازم بداند، باید تا پایان اولین جلسه دادرسی جهات خود را اعلام و ظرف سه روز پس از آن، دادخواست جلب ثالث تقدیم کند؛ خواه دعوا در مرحله نخستین باشد یا تجدیدنظر.
مثال:
در مرحله تجدیدنظر، تجدیدنظرخواه متوجه میشود شخص دیگری در نتیجه دعوا ذینفع است؛ در این صورت میتواند مطابق ماده ۱۳۵، وی را جلب کند.
آیا جلب ثالث در مرحله فرجامخواهی امکانپذیر است؟
به استناد مواد ۱۳۵ قانون آیین دادرسی مدنی و مقررات فرجامخواهی، خیر.
زیرا دیوان عالی کشور در مرحله فرجام، رسیدگی شکلی انجام میدهد و وارد ماهیت دعوا نمیشود. از آنجا که جلب ثالث از دعاوی طاری و مستلزم رسیدگی ماهوی است، طرح آن در مرحله فرجامخواهی امکانپذیر نیست.
مثال:
اگر پرونده در دیوان عالی کشور در مرحله فرجام باشد، هیچیک از طرفین نمیتواند شخص ثالثی را به دعوا جلب کند؛ زیرا دیوان فقط صحت اجرای قانون و رعایت تشریفات را بررسی میکند، نه ماهیت دعوا.
