انواع خیارات عبارت است از:
ماده ۳۹۶ قانون مدنی، ده نوع اصلی از خیارات را برشمرده است.
۱. خیار مجلس (ماده ۳۹۷): حق فسخ تا زمانی که طرفین در جلسه عقد حضور دارند و جدا نشده اند. مختص عقد بیع است.
۲. خیار حیوان (ماده ۳۹۸): خریدار حیوان زنده، تا سه روز از تاریخ معامله، حق فسخ دارد. مختص بیع است.
۳. خیار شرط (ماده ۳۹۹): حق فسخی که در قرارداد برای مدت معین به یکی از طرفین یا شخص ثالث داده می شود. تعیین مدت الزامی است (در غیر این صورت، هم شرط و هم عقد باطل اند).
۴. خیار تأخیر ثمن (ماده ۴۰۲): اگر سه روز از بیع بگذرد و نه مبیع تسلیم شده باشد و نه ثمن پرداخت شده، فروشنده میتواند فسخ کند. مختص بیع است.
۵. خیار رویت و تخلف وصف (ماده ۴۱۰): اگر کالایی را بدون دیدن و فقط بر اساس اوصاف بخرید، پس از دیدن متوجه عدم تطابق شوید، حق فسخ دارید.
۶. خیار غبن (ماده ۴۱۶): اگر یکی از طرفین ضرر فاحش (غبن فاحش) کند که قابل اغماض نباشد، حق فسخ دارد.
۷. خیار عیب (ماده ۴۲۲): اگر پس از معامله، عیبی در کالا که خریدار از آن بیاطلاع بوده، کشف شود، حق فسخ یا دریافت ارش (تفاوت قیمت) را دارد.
۸. خیار تدلیس (ماده ۴۳۸): اگر یکی از طرفین با فریب (تدلیس) طرف مقابل را به معامله ترغیب کند، طرف فریبخورده حق فسخ دارد.
۹. خیار تبعض صفقه (ماده ۴۴۱): اگر بخشی از معامله باطل و بخشی صحیح باشد، خریدار میتواند کل معامله را فسخ کند یا بخش صحیح را بپذیرد.
۱۰. خیار تخلف شرط (ماده ۴۴۴): اگر شرطی (وصف یا فعل) ضمن عقد، تخلف شود، طرف مقابل حق فسخ دارد.
خیار حیوان، تاخیر ثمن، رویت و تدلیس، مخصوص «عین معین»است و در عین کلی راه ندارند.
خیار مجلس، حیوان و تاخیر ثمن فقط در عقد بیع است.
خیار شرط صرفا نتیجه تراضی است و اعمال آن منوط به تخلف از انجام تعهد نیست ولی خیار اشتراط یا همان خیار تخلف از شرط، نتیجه تخلف از تراضی و امتناع از اجرای تعهد ناشی از آن است.
خیار شرط متولد از شرط خیار است. یعنی اگر در بیع شرط کردیم که حق فسخ داشته باشیم، آن خیاری که در نتیجه این شرط برای ما حاصل می شود را خیار شرط گویند.
خیار تاخیر مخصوص بایع است.
