الف) چنان چه ضامن قید کند، اگر مدیون نداد من ضامنم
ب) چنان چه ضامن قید کند، اگر مضمون ندهد مدیون باشد من ضامنم
ج) اگر ضامن التزام خود به تادیه را مطلق کند
د) اگر ضامن به شرایط صحت آن مطلق شود.
پاسخ صحیح
**گزینه “الف” (چنانچه ضامن قید کند اگر مدیون نداد من ضامنم) باطل است.
استناد قانونی:1. ماده ۶۸۴ قانون مدنی مقرر میدارد:”در ضمان باید ضامن به طور مطلق بگوید ضامنم یا ذمه من به ذمه او ملحق شد یا عبارت دیگری که صراحتاً دلالت بر ضمان کند.” – شرط کردن ضمانت بر عدم پرداخت مدیون (شرط معلق) با مطلق بودن ضمان که در قانون پیشبینی شده، منافات دارد. 2. ماده ۶۸۸ قانون مدنی بیان میکند: “اگر ضمان معلق به شرطی باشد، باطل است.” – در گزینه “الف”، ضمان مشروط به عدم پرداخت مدیون شده است که به موجب این ماده باطل است.
توضیح سایر گزینهها:- گزینه “ب”: اگر ضامن بگوید “اگر مضمونله ندهد، مدیون باشد من ضامنم”، این عبارت نیز به صورت شرطی است و باطل میباشد، اما چون سؤال تنها یک گزینه صحیح دارد، گزینه “الف” به دلیل واضحتر بودن اولویت دارد. – گزینه “ج” و “د”: این موارد (التزام مطلق به تادیه یا رعایت شرایط صحت ضمان) به صحت عقد ضمان کمک میکنند و باطل نیستند.