۱. معلق علیه باید امری خارج از عقد باشد.
۲. معلق علیه یک امر احتمالی باشد.
۳. معلق علیه مربوط به آینده باشد.
۴. مدت معینی برای حصول معلق علیه در نظر گرفته شده باشد.
تعلیق عقد به شرایط صحت آن مثل تعلیق ضمان به مدیون بودن مضمون عنه مصداق عقد معلق نمیباشد.
تعلیق عقد به یک امر حتمی عقد موجل است نه معلق.
تعلیق عقد بر امر محال موجب بطلان عقد است.
تعلیق در انشاء باطل و تعلیق در منشاء صحیح است.
تعلیق در منشاء اصولا صحیح است جزء در مورد نکاح، وقف ، ضمان.
تفاوت عقد معلق با عقد مشروط در این است که عقد مشروط به محض توافق طرفین بوجود می آید و عدم تحقق شرط می تواند برای مشروط له حق فسخ عقد اصلی را ایجاد کند و در صورتی که عقد معلق تا قبل ازحصول معلق علیه هنوز به وجود نیامده و آثار آن جاری نیست.
در عقد معلق اگر معلق علیه حاصل نشود عقد باطل می شود.
عقد معلق تا قبل از منقضی شدن مدت تعیین شده برای حصول معلق علیه در حدود مقتضای خود برای طرفین الزام آور است.
بیع معلق نسبت به مال معینی تا قبل از حصول معلق علیه اگر چه موجب انتقال مالکیت نمی شود اما بایع تا زمان حصول معلق علیه بدون اجازه خریدار حق انتقال موضوع عقد را ندارد.
