پاسخ به نوع عمل حقوقی بستگی دارد:
ابراء مهریه:
اگر زوجه مهریه را ابراء کند، چون ابراء موجب سقوط دین است، قابل رجوع نیست. مستند این حکم، مقررات مربوط به ابراء در قانون مدنی است.
هبه مهریه:
اگر زوجه مهریه را به زوج هبه کند:
در هبه غیرمعوض، اصل بر قابلیت رجوع است؛ مگر در مواردی که قانون رجوع را ممنوع کرده باشد.
در هبه معوض، اگر عوض مقرر پرداخت شده باشد، مطابق ماده ۸۰۳ قانون مدنی، رجوع ممکن نیست.
بذل مهریه در قبال طلاق خلع یا مبارات:
اگر زوجه مهریه را در قبال طلاق بذل کند، تا زمانی که در ایام عده به آنچه بذل کرده رجوع نکند، طلاق بائن است. اما اگر در مدت عده به بذل رجوع کند، در صورتی که طلاق از نوع خلع یا مبارات باشد، زوج نیز حق رجوع به زوجیت را پیدا میکند و طلاق از حالت بائن به رجعی تبدیل میشود.
اگر مهریه در قبال طلاق هبه شود اما طلاق واقع نشود:
در این فرض، اگر بخشش مهریه به صورت هبه بوده باشد، نه ابراء، با تحقق نیافتن طلاق، هبه تابع قواعد عمومی هبه است و در صورت وجود شرایط قانونی، قابل رجوع خواهد بود.
مواد قانونی مرتبط: مواد ۲۸۹ (ابراء)، ۷۹۵ تا ۸۰۷ (هبه، بهویژه ماده ۸۰۳) و ۱۱۴۶ و ۱۱۴۷ قانون مدنی (طلاق خلع و مبارات).
