مطابق ماده ۱۹۰ قانون مدنی، یکی از شرایط اساسی صحت معامله، وجود قصد انشاء است.
همچنین ماده ۱۹۵ قانون مدنی مقرر میدارد:
«اگر کسی در حال مستی، بیهوشی یا خواب معامله نماید، آن معامله به واسطه فقدان قصد، باطل است.»
بنابراین، معاملهای که در حال مستی واقع شود، باطل است؛ زیرا شخص در زمان انعقاد عقد، قصد انشای معامله ندارد.
مثال
شخصی در حالت مستی، خودروی خود را به دیگری میفروشد. پس از به هوش آمدن، معلوم میشود هنگام معامله فاقد قصد انشاء بوده است. در این حالت، بیع از ابتدا باطل است و هیچ اثری ندارد.