شرط نتیجه آن است که طرفین در ضمن عقد، تحقق یک اثر حقوقی را شرط کنند، نه انجام یک عمل.
مطابق ماده ۲۳۶ قانون مدنی، اگر حصول نتیجه موقوف به سبب خاصی نباشد، شرط نتیجه صحیح است و نتیجه به صرف اشتراط حاصل میشود.
مثال
شخصی خانه خود را میفروشد و در ضمن عقد شرط میکند که خریدار وکیل فروشنده در اجاره دادن ملک باشد. چون وکالت نیاز به سبب خاصی ندارد، به مجرد شرط، وکالت ایجاد میشود.
اما اگر در ضمن عقد شرط شود که زن مطلقه باشد یا زوجین از هم طلاق بگیرند، این شرط باطل است؛ زیرا طلاق از عقود و ایقاعات تشریفاتی است و تنها با تشریفات قانونی و اجرای صیغه مخصوص تحقق مییابد.
